1 września to dzień ważny nie tylko dla szkolnej społeczności – inauguracja roku szkolnego. To także data historyczna. Mija właśnie 71 rocznica wybuchu II Wojny Światowej. Zaczęło się 1 września wczesnym rankiem – hitlerowskie Niemcy napadły na Polskę.Ci, którzy to przeżyli, opowiadają, że był wtedy wyjątkowo ciepły i słoneczny wrzesień. Dzięki temu rzesze uciekinierów mogły spędzać noce w przydrożnych rowach i na łąkach.

Większość Polaków stawiła czoła najeźdźcy. Tamten wrzesień sprzed lat zapisał piękne karty w dziejach naszej Ojczyzny. To wspaniała obrona Warszawy, walka o utrzymanie placówki Poczty Polskiej w Gdańsku, bohaterska walka o Hel, Oksywie i słynne Westerplatte.
 Warto w tym dniu oddać hołd bohaterom i zapalić znicz w Miejscach Pamięci Narodowej lub zadumać się nad słowami wiersza:

  Kiedy się wypełniły dni
  i przyszło zginąć latem,
  prosto do nieba czwórkami szli
  żołnierze z Westerplatte.

  (A lato było piękne tego roku.)

  I tak śpiewali: - Ach, to nic,
  że tak bolały rany,
  bo jakże słodko teraz iść
  na te niebiańskie polany.

  (A na ziemi tego roku było tyle wrzosu na bukiety.)

  W Gdańsku staliśmy tak jak mur,
  gwiżdżąc na szwabską armatę,
  teraz wznosimy się wśród chmur,
  żołnierze z Westerplatte.

  I ci, co dobry mają wzrok
  i słuch, słyszeli pono,
  jak dudnił w chmurach równy krok
  Morskiego Batalionu.

                K. I. Gałczyński
                „Pieśń o żołnierzach z Westerplatte”
               (fragment)