Gdy 1 sierpnia o godzinie 17:00 usłyszymy wycie syren alarmowych, pomyślmy choć przez chwilę o tamtym sierpniu sprzed 66 lat.
 Owego 1 sierpnia 1944 roku o godzinie „W” (17:00) rozpoczęło się Powstanie Warszawskie, czyli nierówna walka młodych i bardzo młodych Polaków ze świetnie uzbrojonymi Niemcami. Chociaż historia różnie ocenia to wydarzenie, było to niewątpliwie patriotyczny

i romantyczny zryw warszawiaków w obronie ukochanego miasta.
Wśród żołnierzy walczył on: Krzysztof Kamil Baczyński – poeta, o którym mówiono „nowy Słowacki”. Mimo dokuczającej mu od dzieciństwa choroby (astma), w 1943 przystąpił do Grup Szturmowych Szarych Szeregów.
 Po wybuchu walk, 2 sierpnia wraz ze swoim oddziałem przyłączył się do powstańców, którzy przygotowywali atak na Pałac Blanka. Tu zginął 4 sierpnia, raniony w głowę. Był to czwarty dzień Powstania Warszawskiego. Miał 23 lata. W walkach poległa też jego ukochana żona Basia.
 Pozostała po Baczyńskim mogiła na Powązkach i przede wszystkim jego wiersze: o miłości, Ojczyźnie, lęku i nadziei.
 To fragment jednego z nich.

 „Elegia o… (chłopcu polskim)”

I wyszedłeś, jasny synku,
 z czarną bronią w noc,
i poczułeś, jak się jeży w
 dźwięku minut – zło.
Zanim padłeś, jeszcze ziemię
 pożegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku, czy
 to serce pękło?

Dla chętnych.

Ćwiczenie 1.
W tej strofie są tylko 2 epitety, ale za to stanowią antonim. Wskaż je.

Ćwiczenie 2.
Policz sylaby w każdym wersie. Pamiętaj, że samogłoska samodzielnie może stanowić sylabę.