|
12.04.2010. |
|
Są takie chwile w dziejach, gdy Naród musi być razem... Taka chwila nastąpiła... To, co się wydarzyło stało się lekcją pokory dla każdego z nas, gdyż przekonało jak ulotne bywa ludzkie życie. Stało się także lekcją patriotyzmu dla wszystkich, gdy poczuliśmy, że bolesna historia, wspólny język i dzisiejszy wielki żal łączą nas niewidzialnymi więzami w jeden Naród. Komu składać kondolencje, kiedy strata dotknęła każdego Polaka? I nieodpracie odżywają w pamięci słowa Juliusza Słowackiego:
"Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei i przed narodem niosą oświaty kaganiec; A kiedy trzeba - na śmierć idą po kolei, jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!..."
|
|
|